کروم یک ماده معدنی است که کارکردهای مختلفی در بدن دارد.از آن جمله نقش در متابولیسم کربوهیدرات و چربی است.کروم سه ظرفیتی ،جزئی از ترکیبی به نام “فاکتور تحمل گلوکز” است و کمبود آن می تواند سبب مقاومت به انسولین و دیابت شود.متا آنالیزی که مشتمل بر ۴۱ مطالعه بود (۱۱۹۸ فرد دیابتی) تاثیر فرمولاسیون های مختلف کروم با دوز ۱۰۰۰-۲۰۰ میکروگرم در روز که به مدت ۲۶-۲ هفته تجویز شده بودند را بررسی کرد.از بین ۴۱ مطالعه ،۱۴ مورد روی بیماران دیابتی نوع ۲ بود که میانگین HbA1c آنها در در ابتدای مطالعه ۲/۱۰-۷ درصد بود.در این افراد ،پیکولینات کروم در دوز ۱۰۰۰-۲۰۰ میکروگرم در روز برای ۲۶-۶ هفته،سبب کاهش HbA1c به میزان ۶/۰ درصد و کاهش گلوکز ناشتا به میزان ۱ میلی مول در لیتر گردید.این یافته ها به این علت که بیشتر از نیمی از این مطالعات کیفیت پایینی داشتند و فرمولاسیون و دوزهای مختلفی تجویز شده بود نقص داشتند.در هیچ یک از این مطالعات عارضه جانبی دیده نشد.متاآنالیز دیگری که شامل دو کارآزمایی بالینی بود ،ترکیب ۶۰۰ میکروگرم پیکولینات کروم و ۲ میلی گرم بیوتین را بررسی کرد.بیوتین ،یکی از انواع ویتامین های گروه B است که در مطالعات حیوانی سبب افزایش جذب کروم شده.یکی از این مطالعات روی ۴۴۷ بیمار دیابتی به مدت ۳ ماه انجام شد.تجویز آن در افرادی که میانگین HbA1c آنها در ابتدای مطالعه ۶/۸ درصد بود سبب کاهش HbA1c به میزان ۵۴/۰درصد ودر افرادی که میانگین HbA1c آنها بالای ۱۰ درصد بود ،سبب کاهش HbA1c به میزان ۷۶/۱ درصد شد.در مطالعه دوم که روی ۳۶ بیمار دیابتی به مدت یک ماه انجام شد هیچ کاهشی در گلوکز ناشتا رخ نداد.به طور کلی می توان گفت که مصرف روزانه پیکولینات کروم در دوز ۱۰۰۰-۲۰۰ میکروگرم ،سبب بهبود کنترل قند خون می شود.بیوتین سبب افزایش اثرات کروم می شود که ترکیب آنها باید مورد بررسی بیشتر قرار گیرد.
