ارتباط ویتامین E با کاهش توانایی عملکردی در بیماری آلزایمر

  1. خانه
  2. آلزایمر
  3. ارتباط ویتامین E با کاهش توانایی عملکردی در بیماری آلزایمر

ویتامین E در دسته ویتامین های محلول در چربی قرار دارد، این ویتامین ترکیبی از انواع توکوفرول و توکوتری انول هاست. ویتامین  E به طور طبیعی در غذاهایی مانند تخم مرغ، میوه ها، سبزیجات سبز برگ، گوشت، مغزها، مرغ و روغن های گیاهی وجود دارد. اما می توان آنرا به صورت قرص های مکمل نیز تهیه نمود.
رکود توانایی عملکردی بیماران مبتلا به آلزایمرنه تنها به طور بارزی بر کیفیت زندگی این افراد تأثیر می گذارد بلکه هزینه هایی را از لحاظ اقتصادی و اجتماعی به جامعه تحمیل می نماید. کاهش توانایی عملکردی و جسمانی در بیماران مبتلا به آلزایمر به معنی عدم توانایی در انجام فعالیت های روزمره بدون احتیاج به کمک دیگران است.
مطالعات پیشین تأثیر آلفا-توکوفرول را به عنوان آنتی اکسیدان بر بیماری آلزایمر بررسی کرده اند، اما در این مطالعه محققان تأثیر مکمل یاری ویتامین E بر کاهش پیشرفت ناتوانی عملکردی در بیماران مبتلا به آلزایمر را مورد تحقیق قرار داده اند. نتیجه این پژوهش در سال ۲۰۱۴ در JAMA منتشر شده است.
در این مطالعه دانشمندان، ۶۱۳ بیمار مبتلا به آلزایمر خفیف تا پیشرفته را مورد بررسی قرار دادند. تمامی این بیماران به منظور افزایش توانایی حرکتی و جسمانی خود داروی استیل کولین استراز مصرف می کردند تا سطح و مدت زمان فعالیت میانجی عصبی استیل کولین را افزایش دهند. شرکت کنندگان به چهارگروه تقسیم شدند به طوری که ۱۵۵ نفر از این بیماران دوز ۲۰ میلی گرمی مِمانتین(داروی مورد استفاده در درمان آلزایمر)را به طور روزانه مصرف می کردند. ۱۵۲ نفر، به طور روزانه ۲۰۰۰ واحد بین المللی ویتامین E دریافت می کردند و ۱۵۴ نفر دیگر توأماً از ممانتین و ویتامین E استفاده نمودند و ۱۵۲ نفر نیز دارونما دریافت نمودند.
محققان به طور میانگین به مدت ۲ تا ۳ سال تغییراتی را که در توانایی های عملکردی بیماران رخ می داد از طریق پرسشنامه ای جامع و استاندارد پیگیری می کردند.
نتایج این مطالعه نشان داد که پیشرفت ناتوانی جسمانی بیمارانی که ویتامین E دریافت می کردند نسبت به گروهی که دارونما مصرف می کردند، ۱۹% کمتر بود. این به معنی ۶ ماه تأخیر در پیشرفت ناتوانی است که مدت زمان قابل توجهی است. همچنین افرادی که ویتامین E دریافت می کردند نیازشان به دریافت کمک از سوی دیگران به طور روزانه ۲ ساعت کمتر از سایر بیماران بود. گروهی که از ممانتین و یا ترکیبی از ممانتین و ویتامین E استفاده می کردند تفاوت قابل توجهی با گروه کنترل نشان ندادند.
با توجه به تأثیر قابل توجه دریافت ویتامین E در بهبود عملکرد بیماران مبتلا به آلزایمر و تأخیر در رکود توانمندی هایشان، پیشنهاد می شود به دریافت منابع غذایی حاوی ویتامین E توسط این افراد و در صورت لزوم تأمین این ویتامین توسط مکمل یاری توجه کافی به عمل آید.

منبع:

JAMA. 2014; 311(1):33-44

 

فهرست