چاقی چگونه شانس ابتلا به افسردگی و اضطراب را افزایش می‌دهد؟

  1. خانه
  2. اخبار
  3. چاقی چگونه شانس ابتلا به افسردگی و اضطراب را افزایش می‌دهد؟
چاقی چگونه شانس ابتلا به افسردگی و اضطراب را افزایش می‌دهد؟

چاقی و دیابت دو مشکل عمده در سطح جهان به شمار می‌روند. زیرا از سال ۱۹۷۵ شیوع آن‌ها تقریباً ۳ برابر افزایش یافته است. تخمین زده می‌شود که در سال ۲۰۱۶ حدود ۶۵۰ میلیون نفر و یا ۱۳ درصد کل جمعیت جهان چاق بوده‌اند. علت عمده افزایش شیوع چاقی استفاده از رژیم غذایی پرچرب و سرشار از مواد غذایی پرکالری و همچنین کاهش فعالیت بدنی است. شیوع دیابت نیز طی ۳۰ سال گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است. شیوع این بیماری طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۴ از ۱۰۸ میلیون نفر به ۴۲۲ میلیون نفر رسیده است. دیابت به دو صورت نوع ۱ و نوع ۲ وجود دارد. دیابت نوع ۲ بیشتر موارد ابتلا به این بیماری را شامل شده و با اضافه وزن و بی‌تحرکی مرتبط است.
روده انسان حاوی جمعیت وسیع و پیچیده‌ای از میکروب‌ها است که تاثیر قابل توجهی بر روی سلامتی دارند. رژیم غذایی همان‌طور که در بروز چاقی و دیابت نوع ۲ نقش دارد، بر روی ترکیب باکتری‌های روده نیز موثر است.
دیابت و چاقی با افزایش شیوع اضطراب و افسردگی مرتبط هستند. از سوی دیگر، علائم این اختلالات خلقی در موش‌هایی که با رژیم غذایی چاق کننده تغذیه شده‌اند، مشاهده شده است. اخیراً محققان به بررسی این موضوع پرداختند که آیا باکتری‌های روده در این ارتباط موثر هستند یا خیر؟ زیرا تحقیقات قبلی نشان داده‌اند که در موش‌ها تغییر ترکیب باکتری‌ها می‌تواند سب بهبود رفتار عصبی شود.
نتایج حاصل از مطالعه جدید نشان داد که بعد از تغذیه حیوانات آزمایشگاهی با رژیم غذایی پرچرب رفتارهایی که منعکس کننده افسردگی و اضطراب است، مشاهده می‌شود. همچنین ارزیابی بافت مغز نشان داد که رژیم غذایی پرچرب سبب بروز مقاومت به انسولین در مغز می‌شود. مقاومت به انسولین اختلالی است که طی آن توانایی سلول‌ها برای استفاده از انسولین جهت تبدیل گلوکز (قند) به انرژی کاهش می‌یابد. مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ مشاهده می‌شود. به اعتقاد محققان مقاومت به انسولین در مغز تا حدودی تحت تاثیر باکتری‌های روده ایجاد می‌شود. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که رژیم غذایی پرچرب با ایجاد چاقی و تغییر باکتری‌های روده بر مغز اثر گذاشته و شانس ابتلا به افسردگی و اضطراب را افزایش می‌دهد.
منبع:

Marion Soto et al. Molecular Psychiatry 2018.